Inloggen

Inloggen

Jeugdclubcompetitie Meesterklasse A/B 1

 

Op de vroege zaterdagochtend trok het A/B-team er op uit om weer een nieuw seizoen te schaken voor onze vereniging in de Meesterklasse van de jeugdclubcompetitie (JCC). Villa Siu, Steven de Wilde, Bart Dubbeldam en Daniël Zevenhuizen mochten aantreden om uit te komen voor SV Spijkenisse en het op te nemen tegen de topjeugd van andere schaakverenigingen uit heel Nederland. Toen de pas voor zijn rijexamen geslaagde wegmisbruiker Steven de Wilde rond half negen kwam voorrijden klonk ook de roep van de schaakplicht, eentje die het gezelschap maar half kon wekken uit de waas van slaapdronkenheid die de zaterdagochtend eigen is. De schakers waren tot diep in de eerste ronde nog steeds niet helemaal uit de veren en dat betaalde zich uit op de borden.

Een paar zetten terug maakte Steven een misrekening door te denken dat het eeuwig schaak al binnen was. Witspeler Thomas Wielinga (1073) van Moira Domtoren 1 kan hier uit het schaak lopen met Kh3 en na …Qe3+ Rf3 en onze schaker met de zwarte stukken had het op kunnen geven. Maar het siert de sterkere schaker dat hij of zij ook in mindere stellingen kalm blijft en het roer stukje bij beetje kan omgooien om het initiatief op het juiste moment weer over te nemen. Zo bezweek ook de tegenstander van Steven onder de druk van de verwachting en kon onze speler de partij even later beslissen.

Ook Daniël moest het in de vroegste stadia van het spel ontgelden. Tegenstandster Lena de Kraker (1820) speelde geen ambitieuze, maar wel een degelijke opening en Daniël moest alle zeilen bij zetten om er een dynamische stelling van te maken – dat leverde een hoop gevaarlijke momenten op.

De zwarte pion op d6 is zwak, maar een groter probleem is de dame die op de tocht staat. Daarbij komt nog de passiviteit van de overige stukken: de loper op c8 staat achter het paard op d7 geparkeerd, en ook de toren op a8 kan zich nog niet met het spelletje bemoeien. Een groot probleem, want het is vaak belangrijk dat torens op de achtste (of de eerste) rij elkaar kunnen dekken. Zwart heeft wel (vooralsnog) een extra pion op d4 staan die, als hij deze daar kan houden, veel ruimte kan controleren in het centrum.

Na wat verwikkelingen die begonnen met …d6-d5! kreeg zwart de kans om heel wat stukken te ruilen en de rest netjes te ontwikkelen, en hield daarmee een gezonde pluspion over. Het einde was nog fraai. In het diagram hieronder is duidelijk dat zwart het initiatief heeft teruggepakt. Met …Bxb3 kan zwart hier de partij rustig te beslissen. Daniël dacht echter al een aantal zetten geleden een trucje te hebben gezien, en ging er in tijdnood direct voor …d3?!. Wit antwoordde snel: Bh4-e7! dxe2? Qxc8+!! dit had wit allemaal gezien, maar na het verplichte Kh7 wist wit het niet meer, denkende dat de partij gespeeld was: promotie met schaak dreigde. Na Qc1?? en exd1Q+ gaf ze op. Maar wit had in plaats daarvan nog het mooie tussenschaak Qg8+! en na …Kxg8 zou Rd8+ en Bxb4 redding brengen. Zwart moet dan knokken voor remise.

Bart kreeg de ideale Konings-Indische verdediging met wit: zwartspeler Oele Dijkhuis (1656) had geen aanval op de koningsvleugel die doorsloeg en wit kon rustig uitbouwen op de damevleugel en door het centrum. Dat ook hij nog niet helemaal fris was bleek echter toen Bart het volgende toeliet:

b4? Nxd5! en wit geniet van de dreiging …Rc2, zodat wit niet op d5 kan terugnemen. Wit houdt een klein voordeeltje vanwege het loperpaar, maar de zwarte paarden staan toch erg gevaarlijk. Helaas kon Bart de partij niet meer volledig naar zich toetrekken en moest bezinken in een puntendeling.

De enige die echt klaarwakker was, schoof aan het vierde bord aan: Villa Siu. Met de witte stukken ging ze spoedig op jacht naar de zwarte koning en mocht gelijk een zwart stuk langs de rand van het bord zetten. Ze won het nadat haar tegenstandster, Evelyn Bijvank (1107), dacht dat het paard op f3 gepend stond. Dat bleek niet meer dan een schijnpenning te zijn, want Villa sloeg in onderstaande stelling doodleuk op e5, met de dreiging van aftrekschaak door Ne5xc6+. Tegenstandster Evelyn sloeg dus maar op e5 met het paard, maar na 9.Re1xe5+ en …Bg4-e6 bleef het paard op d5 instaan.

Niet veel later kon Villa het punt verzilveren. Al haar stukken penetreerden diep in de zwarte stelling en drongen uiteindelijk ook door het hart van de vijandige koning. Hier speelde Villa 19.Nc3-a4 en na …Bc5-a7 konden de stukken in de doos: 20.Re6-e7 Qf7xa2 21.Re7xc7+ Kc8-b8 22.Qe4xb7#.

 

Toen we wat bijgekomen waren in een zwaar verdiende pauze, mochten we gelijk aanschuiven tegen de favorieten van het kampioenschap: Oud Zuylen Utrecht. Met een gemiddelde teamrating van 2152 overstegen deze geduchte tegenstanders de persoonlijke rating van onze eerste-bordspeler met één punt. Het beloofde een lange middag te worden…

Blijkbaar moedigt een sterke tegenstander ons aan beter te presteren. Misschien is het de angst vernederd te worden, misschien de wil om ons te bewijzen bij de experts. Wat het ook is, de resultaten mochten er zijn.

Villa speelde wat ze zelf ‘een slaapverwekkende pot’ noemde tegen Dries Wedda (1877); slaap die ze nog tegoed had van haar oplettendheid in ronde 1. Er gebeurde inderdaad niet veel, en toen bijna alle stukken geruild waren bleef er een remise-eindspel met tegengestelde lopers over. Een mooi resultaat tegen deze sterke tegenstander!

Bart, weer met goede moed aan het tweede bord verschenen, speelde tegen Sebastian Halfide (2187) tegen de gevaarlijk Bg5-variant van de Najdorf, en om uit de gevaarlijke druk van wit te komen, ‘offerde’ Bart zijn loper op a3.

Sebastian speelde hier echter slim Qe2-f3: dekt het paard en brengt dus slim opnieuw de dreiging op a3 erin terwijl de dreiging e5xf6 erin blijft zitten. Bart moet dus de loper tegen een tweede pion op b2 offeren. Blijkbaar had het offer in ieder geval psychologisch effect, want Sebastian ging in de denktank en begon wat leek op tijdnood te krijgen. Liever zijn aanvallen te staken en het punt te delen dan een nieuwe strijd met de klok aan te gaan, bood hij hier remise aan – en Bart, die het stelling-gewijs niet meer zag zitten nam het offer gretig (maar na keurig overleg met de teamleider die naast hem aan bord 1 zat te zweten J) aan. Een sterk resultaat van teamspeler Bart, die toonde hoe ver de mentale weerstand kan reiken!

Aan bord drie kwam onze gentleman Steven, als altijd voor een belangrijke wedstrijd in een net overhemd, uit tegen talent Joris Kokje (2180). De opening verliep niet je-van-het, en Steven had het strategische voordeel samen met het loperpaar aan zijn tegenstander gegeven, maar zocht daarentegen de tactische compensatie. Binnen de kortste keren schoof de witte toren van Steven over de vijfde rij naar de zwarte koning toe. Zonder al te diep gepeins wist de tegenstander met zwart echter de ergste dreigingen te pareren en zocht de verdediging in een eigen aanval:

 

Hier schoof Steven de toren van e5 naar g5, missende dat zwart kon toeslaan met …Ra2xd2. Nu zou na Qe3xd2 de paardenvork …Nf6-e4 volgen en de witte kansen op een aanval zijn verkeken. In plaats daarvan hoopte wit zich nog te redden met Bf4-e5, maar zwart kon rustig pareren met …g7-g6. Wat dreigende zetten van zwart later wierp Steven de handdoek in de ring, gezien dat hij op de volgende zet zijn dame zou moeten inleveren. 

De middag duurde nog het langst voor Daniël op bord 1. Strateeg Lars Vereggen (2365) met zwart stelde de partij rustig op, maar moest wel een pion inleveren om de druk over de d-lijn op te heffen. De pion was echter niet heel duur, want wit moest zich in vreemde bochten wringen om te voorkomen dat zwart een sterke vrijpion op de d-lijn zou krijgen. Zelfs met een tweede pion extra mocht Daniël het punt niet in de wacht slepen, omdat er een eindspel ontstond met omgekeerde lopers. Het moeilijke was wel: in plaats van de remise te accepteren, probeerde de tweehonderd punten hoger gerate tegenspeler de witte koning in een matnet te krijgen, wat soms goed uitkijken was, zeker met steeds maar twintig seconden op de klok. Het increment was niet stevig, en meer dan tien seconden bedenktijd zat er nooit in. Misschien had wit nog een winst kunnen bereiken omdat Lars zijn hand wat overspeelde, maar zonder alles goed uit te kunnen rekenen durfde Daniël geen risico’s te nemen. De vrede werd, toen de avond al gevallen was, eindelijk getekend. Spijkenisse verloor een spannende match met 2,5-1,5 tegen de favoriet. Een veelbelovend resultaat!

 

Hieronder nog de partij van de dag: