Inloggen

Inloggen

 
Op vrijdag 31 maart speelde Spijkenisse 3 haar laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Het team moest minimaal gelijkspelen om het kampioenschap binnen te slepen. Hieronder kunt u het verslag lezen.
 
Vóór de wedstrijd
Het derde team heeft negen basisspelers. Helaas gaven Steven de Wilde, Bart de Glopper en Gijsbert Looij aan dat zij deze avond niet beschikbaar waren. Gelukkig waren Richard Koopman (uit het vierde team) en Mitchell de Ruijsscher bereid om in te vallen. Het was vooral bijzonder dat Mitchell meedeed, want zijn laatste officiële schaakpartij was meer dan vijf jaar geleden. Aangezien Bart dus afwezig was, had hij al zijn taken als teamleider overgedragen aan Ricardo Klepke.
Moerkapelle uit, gewoon op onze normale speelavond, de vrijdag. De locatie was een soort muf ruikende keet, maar met een eigen bar naar ik vermoed. Het bekende verschijnsel. Je komt binnen met een paar jeugdleden in de weer en in de avond acht borden RSB en vier borden interne competitie.
Bij het begin werd alweer geroepen: “Jullie zijn de favorieten!” He, het blijft flauw dat underdog spelen. Het werd echter een heeeeele moeilijke avond. Het ratingverschil in ons voordeel was niet af te lezen op de borden. Nick won op zijn karakteristieke manier: de dames ruilen en het spelen op een zwakte, dit keer weer een actieve toren en het verwachte snelle punt.

De laatste competitie wedstrijd van het derde was half december. Na het Tata Steel Chess Tournament moest de wedstrijdenreeks van deze competitie weer opgepakt worden. Een uitwedstrijd op een woensdagavond in het industriepark van Capelle aan den IJssel, dat verwacht je niet bij een club met een mooie historie als SO Rotterdam. Allerlei namen circuleren door de auto, van drinkebroers tot bekende schakers. Helaas zijn er velen die niet meer rondlopen.

Acht borden RSB en twee borden intern. Het is niet meer dan dat in 2017. De locatie, het staat allemaal netjes aangegeven en zelfs TomTom begrijpt het, het is vrij makkelijk te vinden. In ieder geval na veel meer dan twee keer bellen, werden we keurig binnengelaten. Dan speel je dus eigenlijk niet in een clublokaal, maar in een kantoor. Met een kleine waarschuwing dat de verwarming later die avond niet opwarmt. Daar kunnen we in de Boekenberg ook van genieten.
Hoewel ik daar nog niemand over heb horen geklagen! Björn had zich last minute afgemeld met een opkomende griep. Supersub Richard is altijd bereikbaar en belangrijk, hij valt goed in. Het is daardoor altijd veel geregel en veel informatie uitwisselen. Goed wij compleet en de tegenstander dit keer ook. Doordat Nick die avond nog een nachtdienstje moest draaien hadden we in Ricardo een goede chauffeur en een prima supporter.

Voorafgaand aan de wedstrijd werd door de tegenstander vreemd genoeg druk gediscussieerd wat de einduitslag zou worden. Ze zaten er allemaal naast, niemand kon bevroeden dat tegen middennacht de laatst lopende partij zorgde voor de kleinst mogelijke overwinning van het derde.

Grappig (en ik heb het nog nooit meegemaakt) elke overwinning van Shah Mata werd met applaus begroet.

Het wachten is nu nog op toeters en ritmisch handgeklap, of misschien wel community singing?

Het begon allemaal heel rustig met een remise van Gijsbert op bord 8, na het bekende “diepzee denken” vloog de wijzer omhoog en het remiseaanbod werd snel aangenomen.

Daarna speelde Peter een goed paard tegen een loper met zwakke pionnen resoluut uit. Wit verloor dan wel geen hout maar de verre a-pion kon niet tegengehouden worden.

Een remise aanbod bij Patrick (met een pion voor) werd direct afgewezen, de overige stellingen waren nog niet echt duidelijk. Bjorn had dan wel de geofferde pion geconsolideerd en Nick had wat initiatief, echter de andere borden hadden allemaal nog plusjes en minnetjes.

Inmiddels werd het later en later, mijn tegenstandster deed weinig en ik bereikte ook niet echt veel, totdat ik een toren op h7 kreeg, waarna ik tijd kreeg om eens te informeren wat de tussenstand was. Tot mijn verbazing waren alle overige partijen gewonnen door ons, behalve die van Steyn (herhaling van zetten?). Om twaalf uur en 50 zetten later (en veel meer tijd op de klok dan bij de 50e zet) kon ik eindelijk het punt bijschrijven en het formulier ondertekenen.

Met 5 man in de scorelijst, met 2,5 uit 3, het kan dit seizoen niet anders of er komt een monsterscore, of gaan we toch nog een team onderschatten??

Bij thuiskomst was er al een mailtje van Patrick, Sliedrecht heeft verloren! Dan lijkt mij het onderschattingsverhaal uit den boze. De volgende ronde is vrijdag 16 december, dan beklimt Shah Mata 3 de Boekenberg.

 

 

  Krimpen ad IJssel 4 1550   Spijkenisse 3 1751   1 - 7
1. Ardi van der Waal 1640 - Nick Groeneweg 1828 w 0 - 1
2. Wil Mourmans 1716 - Steven de Wilde 1788 z 0 - 1
3. Thomas Boeren 1579 - Bjorn Verstraate 1827 w 0 - 1
4. Joost van der Valk 1505 - Steyn de Lange 1768 z ½ - ½
5. Meike Riemens 1429 - Bart de Glopper 1740 w 0 - 1
6. Jan Buis 1506 - Peter Zeeman 1699 z 0 - 1
7. Evert Hoogervorst 1495 - Patrick Meijer 1673 w 0 - 1
8. Robert Lecomte 1527 - Gijsbert Looij 1686 z ½ - ½

Een uitwedstrijd op dinsdag is altijd moeilijk voor een club die op vrijdagavond zijn interne competitie speelt. Tegenwoordig vertrek je met een half team vanaf de Boekenberg en nog wat spelers uit Hoogvliet, en dan maar hopen dat de “rest” ook de juiste kerk op de juiste plek op de juiste tijd weet te vinden. Even na 20.00 uur geeft de laatste verre reiziger acte de préséance en geeft de teamleider snel een kopietje aan de wedstrijdleider van Nieuwerkerk a/d IJssel, zonder te controleren en dan er achter komend dat dat niet de gemailde opstelling was, maar het lijstje met bondsnummers. Gelukkig had iedereen zich net zo goed voorbereid als de teamleider en kon de wedstrijd beginnen.