Inloggen

Inloggen

Na een noodgedwongen winterstop mochten de stukken weer uit de doos en de spelers uit hun quarantaines om achter het schaakbord te verschijnen. De Boekenberg lag er fraai bij op de zonnige zaterdagmiddag, temeer omdat er juist twee stenen schaaktafels op het marktplein geplaatst waren, aan het terras van de Happy Italy en vlak voor de ingang van de bibliotheek. Zou dat bekijks van het algemene publiek trekken en een instroom van nieuwe leden? Misschien als de temperatuur straks ook bijgetrokken is – we wachten het af.

Niet iederéén kon trouwens uit de quarantaine opgetrommeld worden. Thijs van Dam moest de wedstrijd helaas missen en hetzelfde gold voor Jordy Lahaye. Daarom moesten er op het laatste moment nog twee vervangers worden gevonden. Fabian van Buuren en Richard Koopman kregen de kans om met ‘het Eerste’ mee te spelen. Eens zien of er inderdaad Eer te behalen viel tegen DSC Delft. Het leek er in ieder geval op dat ook Delft met de nodige pech van start ging. Zo viel onder andere sterspeler FM Joost van Ruitenburg af en werd de moedige Alexander Bruschke (1776) geofferd aan onze eigen schaakgod. Rick Lahaye verslond zijn tegenstander inderdaad na niet al te lange tijd. 1-0 voor Spijkenisse.

Op borden 3 en 4 zaten respectievelijk Daniël Zevenhuizen en Erik Both bij elkaar af te kijken. Althans, het leek erop dat Erik door Daniëls tegenstander Richard Oranje (of andersom?) geïnspireerd was om kamikaze te plegen tegen de fianchettopositie. Dat pakte voor Erik beter uit dan voor Richard O. Toen Erik de baan voor zijn toren had vrijgemaakt om de koningsvleugel te bestoken besloot tegenstander Enrico Blees (2217) juist daar zijn koning onder te brengen.

 

Laten we het erop houden dat die laatste geen voorstander is van de monarchie. (2-0) Ondertussen had Richard Oranje (2037) niet één maar twéé fronten geopend: het centrum lag braak en door het resulterende geweld moest de witte koning naar f1. Doordat Daniël de rokade had uitgesteld bleef hem hetzelfde lot als Enrico bespaard. Sterker nog: de doorbraak in het centrum was definitief en Richard O. moest na materiaalverliezen capituleren. Leuk is nog het volgende moment na het fatale 14.Txb7?

 

Nu 14…Tfd8! en na het vervolg wordt duidelijk waarom we niet de andere toren naar d8 spelen 15.Ld3 Lxd3 16.cxd3 Da6 dubbele aanval op d3 en b7. Daarom zoekt wit zijn geluk maar in een tegenaanval 17.Dh5. Maar nu volgt gewoon 17…Dxb7: de koning heeft inmiddels een vluchtveld op f8!

Inmiddels staat het 3-0 en lijkt het erop dat we de matchpunten in Spijkenisse zullen houden. Aan bord 9 heeft invaller Richard Koopman het echter zwaar. Nadat hij een verzwakking van de pionstructuur toeliet zag hij niet hoe zijn pionnen op het bord te houden. (3-1)

Aan bord 5 speelde Ansh Jakhari met de zwarte stukken onverschrokken een Siciliaanse Najdorf tegen Ted Barendse (2130). Om een invasie van vijandige stukken te stuiten liet hij echter zijn pionnen op de damevleugel kwetsbaar worden. Barendse smikkelde een pionnetje op, maar zag in het vervolg niet hoe hij een eindspel met ongelijke lopers kon vermijden. Ansh hield het keurig af. (3½-1½)

Bij Job Verheul was het aan bord 10 snel mis. Hierover zegt hij zelf:

Ik kwam verloren te staan vanuit de opening door een fout in een bekende stelling [uit de Italiaanse opening, DZ]. Door toch vol te houden en vooral met een goede dosis geluk* wist ik het tij te keren. Met (zoals gewoonlijk?!) een grote achterstand in tijd werd tot remise besloten, hoewel ik iets beter stond.

 *Die dosis geluk had Job in onderstaande stelling: