Afdrukken
Categorie: Nieuws
Hits: 3619
Op zaterdag 21 mei stond de kraker tegen UVS Nijmegen op het programma. De wedstrijd was eerder uitgesteld wegens corona-perikelen, maar nu moesten we er toch echt aan geloven. Het zwaard van Damokles hing boven de borden: beide teams verkeerden in de gevarenzone en de verliezer kon vrijwel zeker zijn van degradatie. Voor Spijkenisse begonnen de eerste tekenen van naderend onheil zich al vóór de wedstrijd af te tekenen: vaste teamspeler en horecaman Joey Brokaar vertilde zich en ging door zijn rug, zodat er een vervanger moest worden gevonden. Die vonden we na wat diplomatieke onderhandelingen in de persoon van Ismaël Woudt. Ismaël speelde op voorhand liever met het Tweede mee, omdat zij kans hebben op promotie naar de derde klasse. Toen hem werd uitgelegd dat het in verenigingsbelang is dat Spijkenisse 1 zo hoog mogelijk speelt, wilde hij gelukkig toch meedoen – onder voorwaarde dat hij met wit mocht. Nou, goed dan.

Als eerste klaar was ouwe rot Erik op bord 5. Die wees op de intredende ouderdom als reden voor het feit dat hij snel remise maakte. “Een kwestie van verantwoordelijkheid verleggen,” beaamde zijn tegenstander Joost Retera. De jongeren zouden de punten moeten gaan binnenslepen vandaag. Dat gebeurde inderdaad in de vorm van Ansh Jakhari, die aan het achtste bord een eindspel met een pionnetje meer uittikte tegen Ivar Heine (2005). Op bord 6 haalde ook Maurits soepel een puntje binnen tegen Lars Kurstjens (2118). Bij mij ging de partij niet helemaal naar wens.



'Oude rot' Erik tegen Joost Retera (b5)

Na vrij spel te hebben gekregen in de opening speelde ondergetekende steeds wat halfbakken zetten zonder duidelijk plan. Misschien een kwestie van gewetensconflict: ik speelde tegen ‘mijn eigen’ cluppie – de dinsdag ervoor had ik bij UVS nog interne gespeeld. Gedurende de wedstrijddag moest ik niet alleen de dreigingen van tegenstander Olav Schoonenberg (2166) pareren, maar ook die van Anton van Rijn (Björns tegenstander aan bord 9). Die probeert me al geruime tijd voor het team van UVS te werven. Om geen verdenkingen van hoogverraad op me te laden, móést ik wel een resultaat neerzetten. Toen mijn tegenstander zelfs een voordeeltje kreeg, was mijn enige mogelijkheid daartoe een tactisch remiseaanbod. Dat deed ik natuurlijk alleen in overleg met teamcoach Martin, die hulp inwon bij Rick voor een prognose. Ook Rick schatte het gunstig voor ons in, dus bood ik inderdaad remise aan.

Tot mijn schrik verloren Wilmar en Björn snel daarna, terwijl zij toch beiden beter hadden gestaan. Wilmar won eerst een kwaliteit tegen beloftevolle nieuwe speler Robbie Manders (nog ratingloos), maar overzag toen dat de witte dame actief kon worden na een tactische torenruil. Björn leek tegen CM Anton (2210) in een atypische Pirc-stelling wat kansen te hebben op een koningsaanval, maar viel in plaats daarvan in zijn eigen zwaard door stukblunder. Achteraf leek mijn remiseaanbod daardoor een beetje misplaatst. Hoe dan ook, ineens stond het weer gelijk (3-3). Helaas begon het evenwicht toen echt naar de tegenstander te schuiven. Vanuit een fijne stelling waarin hij eerst iets beter stond en toen vele wegen naar de veilige remisehaven had, verloor Jordy het aan bord 2 ineens van FM Jaap Houben (2302). Naast hem had Thijs aan het eerste bord een scherpe partij opgezet tegen plaatselijke IM Hans Klip. De eerstgenoemde gooide het strijdveld helemaal open door zijn pionnen naar voren te zetten en zo de derde rij te ruimen voor zijn zware stukken (de dame was op a3 geposteerd en de toren was met een fameuze ‘rook lift’ naar c3 gebracht). Dat gaf zijn tegenstander echter de kans om pionnen te ruilen en zijn stelling te bevrijden. Thijs kon het uiteindelijk niet bolwerken en verloor ook.


Invaller Ismaël zet een mooi persoonlijk resultaat neer tegen Jasper Bons (b7)

Daarmee stond het 5-3 en waren de winstkansen verkeken. Ismaël stond zuchtend bij zijn bord, omdat hij er alles aan had gedaan het onvermijdelijke uit te stellen om zo de hoop op een goede afloop voor de ploeg levendig te houden. Dat onvermijdelijke gebeurde toch: het werd op bord 7 remise tegen Jasper Bons (2213). Chapeau voor hem: een mooi resultaat voor een debuut in de eerste klasse! Helaas was het niet genoeg voor een matchpunt. Alleen Rick zat nog te ploeteren, nadat hij eerst een risico had genomen om met zwart winstkansen te produceren bleef een eindspel over van paard tegen loper. Dat was aan de ‘Carlsen van Spijkenisse’ wel besteed. Hij wist zijn pionnen op de ‘verkeerde’ kleur te zetten, zodat de loper van tegenstander Jan Pijkeren (2201) er niet bij kon, en vervolgens zijn koning en paard te activeren. Dat liet wit geen keus dan de stukken te ruilen, waarna er een gewonnen eindspel overbleef – voor Rick welteverstaan. Toen de zegen aan bord 4 kon worden bijgeschreven bleef er een treurige eindstand van 4,5-5,5 op het scorebord staan. Kenmerkend voor ons seizoen: een kwestie van steeds nét niet.