Inloggen

Inloggen

Van oudsher is de teamleider ook eindverantwoordelijke voor het wedstrijdverslag. Mensen verkopen hun tijd nu eenmaal duur. De teamleider die tóch al vrijwilliger is, is de gedachte, kan vast ook achter sporen van een verslag aan zitten. Sommige teamspelers leverden braaf een verslagje van de eigen ervaringen aan. Daarom een steekproef ter indicatie van de sfeer tijdens de wedstrijddag van 17 september jongstleden tegen DSC Delft.

Het gedonder begon een aantal weken eerder al, toen Jordy Lahaye en Job Verheul aangaven niet te kunnen spelen. Er moesten dus twee invallers gevonden worden. Maar dat is, zoals altijd, een heel karwei. Sterker nog: het leek niet te gaan lukken. Daarom moest de teamleider onverhoopt aan Job vragen of hij niet tóch kon spelen, ondanks zijn verplichtingen aan de universiteit de ochtend van de wedstrijd. Ambitieus als de kersverse student is, stemde hij met het voorstel in. Helaas mocht zijn geestdrift tijdens de wedstrijd niet baten. Job had er in de ochtend van de wedstrijd al twee tentamens opzitten, maar wilde toch graag spelen. Invallers bleken moeilijk te vinden. Helaas had hij een (te) groot deel van zijn denkvermogen al gebruikt tijdens de tentamens. In de partij aan bord 10 was zijn plan te sloom en dat kwam tot uiting met het ongelukkige 14.b3? waarna tegenstander met de zwarte stukken Ricardo Slaa (2161) opeens met 14…f5! het initiatief overnam. De voor Job bekende tijdnood was ook aanwezig en hij wist niet te voorkomen dat hij op zet 23 mat werd gezet.

Hoewel Jordy ook zijn ‘team spirit’ toonde door alsnog te komen spelen, pakte dat voor hem ook niet goed uit. Tegenstander Ted Barendse (2121) voerde de druk aan bord 9 gestaag op en besliste de partij met een truc waarbij hij Jordy’s dame insloot. Had Jordy tijdens de partij aan schuldgevoel geleden, omdat hij het thuisfront voor een zaterdag aan haar eigen lot had overgelaten? Dat gevoel had de andere jonge vader, Maurits van der Linde (2176), aan bord 2 hoe dan ook niet. Tegen IM (!) Joost Michielsen (2397) kreeg hij zijn geliefde b3-systeem in het Siciliaans op het bord. Zijn tegenstander blunderde al op zetten 4 en 5, waardoor Maurits minimaal een pion won. Michielsen koos voor een scherpere voortzetting, maar Maurits had deze stelling al eens eerder op het bord gehad. Hij wist zich de goede voortzetting nog te herinneren. Met een kleine kwaliteit (twee lichte stukken tegen een toren) voorsprong wist hij zijn tegenstander klem te zetten. Een koningswandel van de dame- naar de koningsvleugel werd zijn tegenstander te veel. Bij naderend stukverlies gaf de IM op. Knap gedaan, Maurits! Op aanvraag is de partij na te spelen en, zo voegt Maurits toe, “als je schaaktechnische vragen hebt wil ik je best helpen.”

Onze andere eerstejaars student, Thijs van Dam, had meer geluk dan leeftijdsgenoot Job. Althans: aan geluk werk je zelf mee, en zo was het ook tijdens deze partij. De anticipatie van de wedstrijd was extra hoog, want DSC Delft herbergt twee overlopers van onze kant: Erik Both en Ansh Jakhari. Thijs verschalkte de eerste: de DSC-debutant doneerde al dan niet per ongeluk twee pionnen aan zijn oude club. Thijs nam deze pionnen dankbaar in ontvangst. Het lukte Thijs om materiaal te ruilen en kon daardoor promoveren. Deze promotie leidde tot stukwinst, waarna Erik logischerwijs opgaf. Het was erg bijzonder, de normaal super-solide Erik verloor, en hij verloor van zijn ‘eigen’ club. Dat zal hem leren!

Hetzelfde lot stond clubwisselaar Ansh Jakhari te wachten. Onze nieuwste aanwinst, Maxim le Clercq, overgekomen van het Zeeuwse SV Goes speelde een voorbeeldige Londen-opening. Daarbij bracht hij een correct loperoffer op h7 op het bord – een ‘Trojaanse Loper’, zo men wil. Hij schreef een uitgebreid verslag, waarvan hier een verkorte weergave:

“Door met mijn stukken druk het op het ongedekte paard op c6 te zetten, lokte ik de zwarte dame verder weg van de koning. Hierdoor (en het ontbreken van het afgeruilde paard op f6) kon ik het klassieke offer Lxh7+ spelen. Dit was correct. Uit de database blijkt dat deze stelling zelfs in meerdere grootmeesterpartijen is voorgekomen. Wit scoort 82%… 


(De stelling na Lxh7+)


“Hierna was het een kwestie van de aanval voortzetten en de stukken erbij halen. Hoewel dit eenvoudig klinkt, maakt de volgorde van welke stukken je activeert (en natuurlijk waar op het bord) veel uit. Timing is cruciaal.”

De woorden van Maxim maken duidelijk: het lukte niet de beste voortzetting te vinden en Ansh bleef terugknokken met een geniale koningswandel (goed bij Maurits afgekeken, misschien?). Maxim kreeg nog één (wederom niet voor de hand liggende) kans, maar wist hem niet te benutten. Wat overbleef was een gewonnen stelling voor Ansh met zwart. Niet het debuut waar Maxim op gehoopt had, wellicht, maar hij vertrouwt op de goede afloop voor de rest van het seizoen. Die punten komen nog wel.

Hoewel ondergetekende een beetje ziek was op de wedstrijddag, mocht dat de pret niet drukken. Toen ik ongevraagd de teamleider-speld kreeg opgenaaid, ben ik er voortvarend mee aan de slag gegaan en heb ik er plezier in gekregen. Vooraf regelde ik een brunch bij Café Déli in het centrum van Spijkenisse. Ruim de helft van het team, dat voor een belangrijk deel uit nieuwe aanwas bestond (Ismaël Woudt vanuit Spijkenisse 2, Ricardo Klepke terug van weggeweest bij SV Goes, waar ook Maxim le Clercq vandaan is gehaald), was aanwezig voor een eerste kennismaking. De brunch beviel zo goed, dat we hier voor de komende wedstrijden misschien een vervolg aan geven, in plaats van de klassieke Chinese maaltijd achteraf.

Daar was ook Semen Minyeyevtsev, de derde jonge vader uit het gezelschap. Overigens remiseerden zowel Semen als Ismaël die dag – niet verkeerd voor een debuut als vaste speler in de sterke eerste klasse. Ricardo Klepke stuitte aan het eerste bord op grof verzet van sterke tegenspeler FM Dennis Ruijgrok, die langzaam Ricardo’s vesting demonteerde.

Met zijn hoofd bij de rol als teamcaptain, wist Daniël geen potten te breken. Tegen FM Joost van Ruitenburg kreeg hij een opening op het bord die hij half-om-half had verwacht. Desalniettemin haalde de thuisspeler vroeg twee zetten door elkaar, waardoor hij tegen een stelling met een pion minder aankeek. Compensatie in de vorm van open lijnen voor de torens gloorde aan de horizon, maar van echte druk kwam het nooit. In het eindspel kon er nog een pion bij de stapel brandhout die zich om het bord heen verzamelde. Daarop besloot Daniël de knuppel in het hoenderhok te gooien.

Al met al een enerverende dag, ondanks de tegenvallende uitslag van 3,5-6,5. De herkansing komt op zaterdag 8 oktober aanstaande, uit tegen Venlo.

 

Spijkenisse 1

Rating

DSC Delft 1

Rating

 

Klepke, R.M. (Ricardo)

2300

Ruijgrok, D.A. (Dennis)

2303

0 - 1

Linde van der, M.C.A. (Maurits)

2176

Michielsen, J.R. (Joost)

2397

1 - 0

Zevenhuizen, D.J. (Daniel)

2207

Ruitenburg van, J. (Joost)

2336

0 - 1

Clercq le, M. (Maxim)

2057

Jakhari, A.S.S. (Ansh)

1999

0 - 1

Minyeyevtsev, S. (Semen)

2050

Blees, E. (Enrico)

2210

½ - ½

Brokaar, J. (Joey)

1985

Ammerlaan, R. (Richard)

2152

½ - ½

Woudt, I.I. (Ismaël)

2060

Oranje, R. (Richard)

2046

½ - ½

Dam van, T. (Thijs)

1894

Both, E. (Erik)

2127

1 - 0

Lahaye, J.J. (Jordy)

2072

Barendse, T.J.M. (Ted)

2121

0 - 1

Verheul, J.M.A. (Job)

1965

Slaa, R. (Ricardo)

2161

0 - 1

Gemiddelde Rating:

2077

Gemiddelde Rating:

2185

3½-6½


(De einduitslag. Foto's volgen.)