Inloggen

Inloggen

Afgelopen zaterdag, 26 november 2022, stond de uitwedstrijd tegen Vianen-DVP op het programma. Vooraf was er bij mij nog wat onduidelijkheid waar we nu precies moesten spelen. Er blijken twee Vianen’s in Nederland te zijn. De grootste en meest bekende ligt onder Utrecht, bekend van de verkeersinformatie. Wij mochten naar het kleinere broertje. Een gehucht naast Cuijk op de grens van Gelderland, Limburg en Brabant. Een eindje onder Nijmegen. Voor onze teamcaptain Daniël was dit gezien zijn woonplaats een gunstige locatie. De rest kwam van iets verder. Twee spelers moesten uiteindelijk zelfs 3 uur bij elkaar in de auto zitten. Gelukkig bleken er genoeg gespreksonderwerpen te zijn geweest. Door de vele invallers stonden we niet alleen mentaal al met 1-0 achter, maar ook in de praktijk. Ondanks drie (!) invallers hadden we slechts negen spelers en moesten we noodgedwongen één bord leeg laten. Komt nog bij dat zeker de helft van Vianen-DVP titelhouder is, met een GM en twee IM’s in de gelederen. Geen gemakkelijke tegenstander, die gezien de koppositie ook nog goed in vorm was. Een nederlaag was dus wel te verwachten. Waarschijnlijk zelfs een grote, maar zó groot?  

Op bord 1 kwam Daniël met wat geluk zonder kleerscheuren uit de opening tegen Jan Selten. Met de witte stukken dacht hij een goede tot heel goede stelling bereikt te hebben, maar overzag toen een truc. Fortuna stond wéér aan zijn kant, en hij ontsnapte een stelling in die zelfs gewonnen was. Helaas wist hij de winst niet te grijpen en eindigde de partij, na later nog remisekansen, in een ongelukkige nederlaag. Een jammerlijke nul tegen iemand die op papier te verslaan was geweest (op bijna alle andere borden waren we ratingsgewijs zwaar in het nadeel) en die, zo hoorde Daniël in de wandelgangen, had gediend als 'offer' op bord 1.

Bord 2 hadden we door het grote aantal invallers leeggelaten.

Op bord 3 speelde Maxim met wit tegen de Duitse Benjamin Ries. Een FIDE meester. Vanuit de opening kwam een stelling op het bord waarin Maxim zich thuis voelde en hij kreeg ook vrij snel voordeel. Helaas overzag hij een eenvoudige wending, waardoor hij het loperpaar verloor. Nog steeds was de stelling beter, maar toen hij ervoor koos om een pionoffer van zijn tegenstander níet aan te nemen verschoof de balans. Zwart kreeg ruim voordeel en won de kwaliteit. Uiteindelijk ontstond een eindspel waarin Maxim een loper en 2 pionnen had en zijn tegenstander een toren en 1 pion. Vaak geeft dit remisekansen en Maxim was er ook dichtbij geweest als hij één van zijn vrijpionnen sneller had opgespeeld. Hij koos voor een andere voortgang, waardoor zwart zijn eigen pion sneller kon opspelen en zijn koning en toren niet gebonden waren aan verdedigende taken van één van Maxims pionnen. Dit werd Maxims te veel en promotie was helaas niet te stoppen. Na 5 uur spelen alsnog een nederlaag, waar ondanks het ratingverschil meer in had ingezet.

Maurits speelde met zwart op bord 4 tegen de sterke Duitse jeugdspeler Buckels. In de Londen kwam hij onder druk te staan op zijn koningsvleugel. De aanval van wit sloeg echter niet door en Maurits wist een pion te winnen op de damevleugel. Helaas beging hij een grote blunder en kwam hij direct verloren te staan. Hij probeerde het nog, maar een nederlaag was onvermijdelijk.

Joey mocht op bord 5 aantreden tegen GM Andrey Orlov, maar kon helaas geen echte vuist maken. De tegenstander beheerste de explosieve opening beter en kreeg al snel een klein overwicht. Opvolgende pogingen tot het creëren van complicaties liepen op niets uit. Zwart hield voortdurend de controle over de stelling en wist zodoende een snelle overwinning binnen te slepen.

Op bord 6 speelde Semen tegen Toon van Lanen. Hij maakte redelijk rap remise. De oplettende lezer die heeft meegeteld zal hiermee concluderen dat de nederlaag in de match hiermee definitief was. Tegelijkertijd werd Semen wel de held van de dag door ervoor te zorgen dat we in ieder geval op het scorebord kwamen. Soms moet je je verwachtingen bijstellen en tevreden zijn met de kleine dingen..  

Thijs speelde aan bord 7 tegen IM Willy Hendriks. Hij begon goed. Beide spelers ontwikkelden en er werden stukken geruild. Het stond gelijk. Totdat Thijs probeerde actiever te worden. Het idee om een mooi veld voor zijn paard te creëren was leuk, maar optimistisch. Het potentiële ‘droompaard’ werd direct geruild door zijn tegenstander. Thijs had geen paard meer, wel een loper. De tegenstander had wel een paard, geen loper. De loper van Thijs kon niks. Het paard van de tegenstander wel. Eén set torens werd geruild. Het was loper en toren tegen paard en toren. Door manoeuvres van het vijandelijke paard in combinatie met doordachte pion zetten, werd een pion veroverd. Dit ging gepaard met een torenruil. Dit leidde tot een loper tegen paard eindspel, met een pion minder voor de loperpartij. Er werd lang gevochten, maar door planmatig spel van de tegenstander, sneuvelde er nog een pion. Waarna het wel heel moeilijk werd voor Thijs. Na vele pogingen tot verdediging verloor hij helaas toch.

Op bord 8 speelde invaller Fabian. Door een combinatie kwam de interessante materiaal verhouding wit:  Dame plus 2 pionnen en zwart: toren plus loper plus paard op het bord. Achteraf bleek de engine het als een gelijke stelling te beoordelen in de praktijk bleken er kansen voor beide partijen. Op een gegeven moment dacht Fabian een blunder te maken door een relatief simpele combinatie niet te zien en de kleine kwaliteit te verliezen: toren tegen loper plus paard. Dit bleek achteraf echter weinig nadeel te geven. De evaluatie ging van 0.2 voor Fabian naar 0.0. Tot zover de soms wondere wereld van computerschaak! De échte blunder volgde één zet later. De toren van de tegenstander werd op de verkeerde manier geslagen. Hierdoor kreeg zijn tegenstander twee verbonden a- en b vrijpionnen, omdat Fabian zijn eigen b-pion verloor. Terugkijkend had er remise ingezeten, maar het mocht helaas niet zo zijn.

Op bord 9 en 10 lukte het onze andere twee invallers Rob en Bjorn helaas ook niet te verrassen. Gezien het grote ratingverschil was dit ook een erg grote uitdaging.

Hiermee werd de eindstand bepaald op: 0,5 – 9,5. Duidelijke cijfers. Desondanks zijn we alle negen weer een ervaring rijker en als het goed is, daardoor (en natuurlijke analyse van de eigen partij ;-)) allen weer sterkere spelers geworden!  We hebben de sterkste teams in klasse gehad en zijn een relatief jonge ploeg met nog veel potentieel. Als we compleet zijn en een goede dag hebben, kunnen er best nog wel mooie dingen gebeuren dit seizoen.

Rest mij nog Fabian, Rob en Bjorn allen te danken voor hun invalbeurt en team 2 voor hen laten invallen. De volgende keer verwachten we ons eigen zaakjes qua bezetting beter op orde te hebben en gaan we optimistisch verder met strijden voor de eerste matchpunten.