Nieuwsberichten

Nostalgie borrelde zaterdagmiddag [7 februari j.l., red.] op bij de Spijkenisser schaakbende. De lokalen van Kindcentrum De Brink in Leiderdorp ademden een lang verloren tijd: kleine stoeltjes, knutseltjes en kinderboeken brachten ons zowat in vervoering.

Veel meer in vervoering bracht ons het weerzien van Job Verheul. De lang verloren zoon heeft het najaar “Down Under” gespendeerd. Nu moest hij ons weer van down under de ranglijst naar boven zien te trekken. Gelukkig stond hij er niet alleen voor, want hem wachtte een zware kluif tegen GM Daan Brandenburg aan het eerste bord. De opening ging lang niet slecht, maar de grootmeester was alert. 1-0 voor de thuisploeg.

Non-playing captain (NPC) Daniël Zevenhuizen had zijn kamp opgeslagen in een lokaal annex schoolbibliotheek en kon tussen het nakijken van toetsen door zijn manschappen observeren. Ondanks tegenslag bij Job, ging het al snel de goede kant op. Thijs (bord 7) leek af te stevenen op een saai eindspel, omdat er stukken geruild werden in een symmetrische structuur. Maar in zijn gretigheid om stukken te ruilen miste tegenstand Koert van Bemmel dat er plots een truc in de stelling kwam:

Wit speelt en wint.

Thijs zag het en won! 1-1.

Overtuigend was ook de overwinning van Joey (bord 4). Tegenstander Wim Kentstra maakte al vroeg in de partij een positionele fout. Daarvan kon hij nooit herstellen. Joey benutte optimaal een monster van een fianchettoloper op g7 door tactisch een pionnetje te verschalken. Het resterende toreneindspel was een kolfje naar zijn hand. Daarmee wint Joey na een lange rokade (0-0-0) plots twee partijen op rij. Maakt hij de hattrick compleet? 1-2 voor ons.

Eenzelfde verhaal was er bij Jona op bord 6. Iets betere stelling, pionnetje winnen, vrijpion verzilveren. Zo pak je punten! 1-3.

De Battle of the Björns aan bord 8 was een opmerkelijke. Onze Björn kwam met de zwarte stukken erg goed uit de opening. Hij won een kwaliteit zonder compensatie en mocht zijn stukken ook nog eens naar goede velden spelen. Maar in een stelling met meerdere aantrekkelijke keuzes kwam hij op nogal onhandige wijze verloren te staan. Zijn paarden struikelden over elkaar heen, waardoor wit opeens een vrijpion aan de wandel kreeg. Ternauwernood kon onze Björn de pion afstoppen, maar niet zonder het eerder gewonnen materiaal en meer terug te geven. Hieronder de partij in een aantal dramatische fases:

Uiteindelijk remise en met de schrik vrij. 1,5-3,5 voor ons.

Meer drama was er aan bord 5 bij Maxim. Steeds stond hij goed tot beter tegen David Sonneveld. Hij kreeg een kwaliteit in de schoot geworpen die nooit genoeg compensatie had mogen opleveren. Maar in stellingen met grote ongelijkheden moet je altijd op je tellen letten. In onderstaande stelling besloot Maxim paarden te ruilen:

Dat was waarschijnlijk niet handig, want de loper in combinatie met de vrijpionnen betekende gegarandeerde compensatie voor de zwartspeler. Een kleine onnauwkeurigheid betekent dat de pionlawine niet te stuiten zou zijn. Hoewel het niet nodig was, werd die onnauwkeurigheid later inderdaad begaan. Maxim reikte de hand in overgave. 2,5-3,5.

Djad (bord 2) was matchwinnaar van de dag. Hij bracht zeer onverwacht het beslissende bordpunt binnen. Nadat hij eerder de partij door zijn vingers had laten glippen, kreeg Djad zomaar een gouden ticket in zijn handen gedrukt. Hier ontsprong Djad een dodendans:

Wit heeft een matcombinatie. ziet u het?

Toen tegenstander Jord Ypma even later nog een matcombinatie op het bord dacht te zetten, liet hij in plaats daarvan een slinkse tegentruc toe:

Hoe ontsnapt Zwart hier mét voordeel?

Het eindspel met een pion meer wist Djad te winnen. En zo was de matchzege een feit! 2,5-4,5.

Ten slotte was er minder geluk voor Maurits (bord 3), die een pareltje van een partij aan het slijpen was tegen de ambitieuze Joël van der Werf. De opening was machtig, het middenspel meesterlijk, maar de overgang naar het eindspel bleek een anticlimax.

Ziet u een winstplan voor wit?

De doodssteek bleef uit en toen viel er geen eer meer te behalen. Het werd remise. 3-5 voor ons was de einduitslag!

Gelukkig in het spel, maar ongelukkig in de liefde? Aan de rijsttafel werd gesproken over de zegeningen en beproevingen in de romantiek. Maar Eros regeert nog wispelturiger dan Caïssa. Misschien dat wij schakers daarom meer offers brengen aan het altaar van die laatste.

De einduitslag