Inloggen

Inloggen


Op dinsdagavond 16 oktober toog het eerste RSB-team van Spijkenisse naar Rotterdam-Zuid om aldaar in het strijdperk te treden tegen het sympathieke eerste team van Shah Mata. Na de 3-5 nederlaag in de eerste ronde tegen Moerkapelle 1 was de opdracht duidelijk: er moest gewonnen worden!

Het duurde even voordat het team compleet ter plaatse was, want vooral de KNSB-spelers weten wel de weg in Voorschoten, Amsterdam, Zuid-Limburg en Sas van Gent, maar Rotterdam Charlois kent nog vele onontdekte plekken.
Mijn TomTom verloor zelfs regelmatig het contact met de satelliet en bij Tante Sjaar heb ik nog nooit gegeten, zodat de plaatselijke situatie mij onbekend was. Toen ik op de derde verdieping van de Nieuwe Nachtegaal aan het dwalen was kwam ik gelukkig een aardige dame tegen die mij de juiste weg wees.

Maar goed, uiteindelijk waren we er allemaal en konden we gaan schaken. We hadden een ratingoverwicht, dus het had een makkelijke wedstrijd moeten worden en de einduitslag doet dat ook vermoeden, maar dat is scorebord-journalistiek. Het werd een leuke en spannende wedstrijd.

Steyn aan bord 8 speelde een ingewikkelde partij tegen de zeker niet zwakke Theo van der Sluis, hij dacht lang na en wist na enige complicaties een vol punt te scoren. Een mooie revanche voor de snelle nederlaag in ronde 1!
Hetzelfde wist Nick aan bord 7 voor het elkaar te krijgen. Wellicht iets minder spectaculair, maar zo degelijk en positioneel verantwoord.
Ook Désiree bracht een winstpunt op het scorebord (en ze was weer eens als laatste klaar). Na een ongelukkig begin in de KNSB-competitie mocht zij het zoet der overwinning weer eens smaken. Lopers van ongelijke kleur met torens en dame en een open koningsstelling van de tegenstander garandeerden aanvalskansen die zij voortreffelijk verzilverde. Hierdoor kwam zij een dame tegen toren en loper voor. De technische afwikkeling ging niet helemaal efficiënt maar in de uitvluggerfase raapte ze eerst een loper op en vervolgens de toren en toen vond Bram Steijn het wel genoeg.

Erik was een stuk sneller klaar tegen oude bekende Paul de Freytas. Paul verloor wat tijd in de opening, met een pionoffer opende Erik de stelling en toen Paul verkeerd reageerde kwam de witte koning op de toch te staan:

Freytas,P de (1938) – Both,E (2184), zwart aan zet



13.b5
wellicht wat speculatief, maar je moet nu eenmaal risico’s nemen als je wilt winnen.

14.Pxb5?
in feite al de beslissende fout
14.cxb5 is de kritieke zet 14...Da5
(14...Txc3 dit was eigenlijk mijn idee, maar zwart krijgt iets te weinig compensatie. 15.Dxc3 Pxe4
16.Db2 nu heeft wit op Da5 wel b3-b4. 16...Da5+ 17.b4 Lxd4 18.Dxd4 Da3 19.Ld3 Pc3 20.0–0 Tc8
(20...Pxa2? 21.Tfe1
(21.Lc4 Dxb4 22.Txa2 Dxc4 23.Ta4±)
21...Dxb4 22.Dxa7 Db3 23.Lf1 Pc3 24.b6+-) 21.Tfe1± (21.Tfc1? Pe2+=) )
15.Td1 Pd7 16.Lxg7 Kxg7 17.Tc1 Pc5 18.Lc4 Lxc4 19.bxc4 Db4 20.0–0 Pe6=

14...Pxe4 15.Db2
valt Lg7 twee keer aan

15...Da5+
maar nu komt de witte koning erg op de tocht te staan

16.Ke2
16.b4 Lxd4 17.Pxd4 De5 18.Le2 Lxc4–+; 16.Kd1 Lxd4 17.Pxd4 (17.Dxd4 a6 was mijn idee, hoewel niet de beste zet 18.Dxe4 axb5 19.cxb5 Lxb3+–+)
17...d5 18.Ld3 Pc3+ 19.Kd2 Pa4+ 20.b4 Dd8–+

16...Lxc4+
na lang nadenken. Best wel een ingewikkelde stelling en voor je het weet mis ik een tussenzetje. Maar ik was vanavond vrij scherp.
16...Lxd4 was ook erg goed, ik ga echter voor de harde aanpak 17.Dxd4 d5 (17...a6 18.Dxe4 axb5–+)
18.Ke3 Tfd8–+

17.bxc4 Txc4 18.Lxg7
18.Ke3 Tb4 19.Dc2 Lxd4+ 20.Pxd4 Txd4 21.Kxd4 De5+ 22.Ke3 Pc5+ 23.Kf3 Dxa1–+
18...Tb4!
een belangrijke tussenzet die ik in de vooruitberekening had gezien. Evenals het motief a7-a6 met aanval op het paard.

19.Ke3 Txb2 20.Lxb2
wat materiaal betreft staat wit er niet zo slecht voor, alleen de onveilige koning en het gebrek aan ontwikkeling worden hem fataal.

20...d5
ik besluit zo veel mogelijk stukken op het bord te houden om de stelling zo ingewikkeld mogelijk te houden. 20...Dd2+ 21.Kxe4 Dxb2 22.Ld3 Dxf2 23.Thd1 Tc8 is ook wel gewonnen voor zwart 24.Tac1
Dxg2+ 25.Ke3 Txc1 26.Txc1 Dg5+–+

21.Ld4 a6
21...e5 is ook sterk, het probleem voor zwart is dat hij veel goede opties heeft. Dat geeft keuzestress. Is natuurlijk een luxeprobleem. 22.Kf3 (22.Lxe5 Dd2+ 23.Kf3 Dxf2+ 24.Kg4 h5#) 22...exd4 23.Ld3 Dd2
24.Lxe4 dxe4+ 25.Kg3 Dg5+ 26.Kh2 Dxb5–+

22.Pc3 Pxc3 23.Lxc3 Dxc3+ 24.Ld3 Tc8
ontwikkelt en voorkomt Tc1, dan kan ik gewoon afwikkelen naar een gewonnen eindspel.

25.Thd1
25.Thc1 Dxc1+ 26.Txc1 Txc1 27.Lxa6 Ta1–+

25...De5+
om de koning in het midden te houden

26.Kd2
26.Kf3 Tc3 27.Tac1 De4+ 28.Kg3 e5 29.Kh2 Df4+ 30.Kg1 Txc1–+

26...Tc3
niet de beste, maar het maakt allemaal niet zo veel uit. Wit staat te veel achter.
27.Tac1 Ta3 28.Tc2 Dg5+ 29.Ke1 Dxg2
incasseert nog een pion en de witte koning heeft nu helemaal geen vluchtoord meer.

30.Lf1 De4+ 31.Kd2

31.Te2 Db4+ 32.Ted2 Txa2–+
31...Df4+ 32.Ke1 e5 33.Le2 Txh3 en hij vond het wel genoeg 0–1


Aan deze vier overwinningen werden nog drie remises toegevoegd. Maurits kreeg de Aljechin verdediging regen zich, kreeg het loperpaar (en twee keer een remise aanbod, zijn tegenstander was duidelijk uit op remise) maar moest uiteindelijk toch in remise berusten. Rob had een goede tegen een slechte loper, maar door de dames op het bord was dit niet voldoende voor de winst. Net als in ronde 1 een half punt. Ook Fabian speelde voor de tweede keer remise, kreeg dit al vroeg op de avond aangeboden en besloot door te spelen (gelukkig, zoals bekend heeft deze teamleider het niet zo op (korte) remises). Er ontstond een spannende stelling die uiteindelijk vreedzaam eindigde. Helaas bleven we niet ongeslagen, Wilmar ging met zijn dame op avontuur, won een pion maar kwam in een passieve stelling terecht. Zijn tegenstander speelde akelig nauwkeurig en liet niet meer los, wat Wilmar ook probeerde.

Al met al was de eindstand 5,5-2,5 in het voordeel van Spijkenisse en hebben we de hatelijke laatste plaats verlaten en kunnen we weer naar boven kijken! Wordt vervolgd op vrijdag 2 november, thuis in de Boekenberg tegen Erasmus 1.

| tussenstand |