Inloggen

Inloggen

Om de minimale kans op het kampioenschap in de hoofdklasse van de RSB in stand te houden, ging er vrijdag 8 maart een zeer gemotiveerd Spijkenisser achttal naar Rotterdam om de strijd met RSR Ivoren Toren aan te binden.
Omdat de speellocatie van RSR min of meer in het centrum ligt was er dit keer voor gekozen om met de metro te gaan. Met uitzondering van Maurits die met de benenwagen kwam en Désiree die door haar privé-chauffeur werd afgezet.
Iedereen was ruim op tijd en omdat het mooie speellokaal in feite een bridgecentrum is, hadden we allemaal onze eigen speeltafel met heus bijzettafeltje voor de consumpties. Heel luxe allemaal.

Op vrijdag 8 februari kwam de trotse koploper in de RSB-Hoofdklasse Dordrecht 1 op bezoek in de Boekenberg. Met oude bekende Rik de Wilde en IM Mark Timmermans.
Wij hadden/hebben nog een heel kleine theoretische kans op het kampioenschap, maar teamleider Erik  keek vooral toch naar beneden. Een overwinning was gewenst om het klassebehoud in de hoogste RSB-afdeling veilig te stellen.
De dag erna was er weer een KNSB-ronde zodat Maurits zich had afgemeld om vroeg naar bed te gaan (helaas zonder resultaat, want hij verloor zaterdag). Gelukkig mocht onze topper Daniël nog één keer invallen, zodat onze gemiddelde rating op hetzelfde niveau bleef, maar wel een punt of 40 onder dat van Dordrecht.
Zoals reeds eerder gememoreerd is Spijkenisse nog op vele fronten actief. Zo kan het gebeuren dat ik als trouwe deelnemer aan de interne competitie drie rondes niet intern heb kunnen spelen. KNSB Beker, RSB Hoofdklasse en op vrijdag 15 februari weer een wedstrijd voor de RSB Beker waarin we inmiddels tot de kwartfinale waren doorgedrongen.
Dit keer bracht deze competitie ons naar het verre Moerkapelle, midden in de polder, in een clublokaal dat ietwat verborgen achteraf ligt en dat de omschrijving “knus” verdient.
Maar het schaakmateriaal was in orde, de consumpties prima, een wedstrijdleider aanwezig en twee teams van 4 personen ook, waarbij Erik weer de functie van waarnemend plaatsvervangend teamleider vervulde.
Wij waren met dezelfde vier spelers als in de vorige ronde toen we in een spannende wedstrijd met 2,5 – 1,5 van Charlois Europoort wonnen. Alleen hoefde Wilmar zich dit keer niet op te offeren aan bord 1 en zaten we netjes op ratingvolgorde achter de borden.

Na in de eerste vier rondes zeven matchpunten te hebben vergaard en een hele grote stap naar handhaving in de eerste klasse te hebben gezet, krijgen we in de tweede helft van de competitie de op papier wat sterkere teams voor onze kiezen. Een belangrijke graadmeter voor de echte sterkte van ons team.
In de vijfde ronde verloren we uit in Amsterdam met 4-6 van Caissa, in de zesde ronde kwam Zukertort Amstelveen uit dezelfde regio bij ons op bezoek. Met een gemiddelde rating van 2183, terwijl onze gemiddelde rating 2161 bedroeg, zodat het een spannende wedstrijd beloofde te worden!

Of het door de spanning kwam of door de lage temperatuur in de Boekenberg (een ietwat lage temperatuur is goed voor de hersens en voorkomt in slaap doezelen, maar dit vond ik iets te veel van het koude), maar hoe dan ook, de wedstrijd werd enigszins ontsierd door tactische kortsluitingen.
Een bloemlezing:

Dat schaken een moeilijk (maar heel leuk) spel is en dat het winnen van gewonnen stellingen een niet te onderschatten onderdeel van onze edele denksport is, bleek maar weer eens op vrijdag 1 februari jongstleden in de Boekenberg.
Toen kwam namelijk in de derde ronde van de KNSB Bekercompetitie een viertal spelers van Rijswijk op bezoek. Vorig jaar hadden we hen (in Rijswijk) uitgeschakeld, maar dit jaar was hun team versterkt met een nieuwe eerstebordspeler met een Elo van 2200, maar wij hadden dit keer Rick, dus dat moest goed komen….. Qua rating waren we in elk geval de duidelijke favoriet.

Het debuut van Spijkenisse 1 in de Hoofdklasse van de RSB verloopt nogal wisselvallig. Regelmatige overwinningen worden afgewisseld met “net–niet” nederlagen of een gelijk spel.
De door teamleider Erik Both in het begin van het seizoen uitgesproken ambitie om mee te spelen om het kampioenschap, komt dan ook niet uit de verf. Heel in de verte staat af en toe zelfs het degradatiespook te wenken, wat de teamleider koude rillingen en slechte nachten bezorgt.
Het enige excuus dat hij kan aanvoeren is dat er regelmatig invallers benodigd zijn, maar deze invallers zijn juist nog ongeslagen en scoren het best van het hele team (op Fabian en Nick na).
De enige conclusie lijkt dan ook dat de technische leiding van sv Spijkenisse deze matig presterende teamleider zijn congé zal geven aan het eind van het seizoen. Hij is dan ook alvast begonnen zijn schaakkoffers te pakken …..

Maar tussen het inpakken door moeten er natuurlijk ook nog wedstrijdverslagen worden geschreven, dat schijnt tot het uitgebreide takenpakket van de teamleider te horen, al neemt helaas niet elke teamleider van de SV dit serieus op.
Kom op mannen (vrouwen!?), klim ook eens in de digitale schrijverspen!

In de vijfde ronde kregen we het zeker niet misselijke Krimpen aan den IJssel 1 op bezoek in de Boekenberg. De dag erna was er weer een KNSB-ronde gepland, maar de afzeggingen bleven gelukkig beperkt tot Maurits die zich wilde sparen voor een mogelijk zware partij tegen Caissa (Inderdaad trof hij de dag erna GM Dimitri Reinderman, de extra rust mocht helaas niet baten).
en Djad, maar dat had geen schaaktechnische redenen.
Gelukkig was Daniël weer in de buurt én bereid om in te vallen, zodat we zeker niet verzwakt aan deze wedstrijd begonnen.