Inloggen

Inloggen

Op donderdag 19 mei mochten we in de laatste ronde van de RSB-viertallencompetitie op bezoek bij onze buren in Hoogvliet, oftewel Ashtapada V1. Veel oude bekenden in de speelzaal zoals oud-penningmeester Ben Spijkers en Jaap Brokaar en zelfs achter het bord bij de tegenpartij Paul de Freytas, die natuurlijk eigenlijk bij Spijkenisse zou moeten spelen.
En we hadden in de persoon van Rienk Pluim dit keer een heuse supporter (geen hooligan), die in de loop van de avond zelfs een “broodje” bal bij Ismaël kwam bezorgen. Hartstikke goed Rienk, dank voor je steun!

Aangezien wij bovenaan stonden en onze concurrent Krimpen aan den Ijssel V1 twee matchpunten achterstond met een extra wedstrijd te spelen, was de opdracht van teamleider Erik duidelijk: Winnen! En bij voorkeur met zo hoog mogelijke cijfers omdat bij gelijk eindigen de bordpunten de doorslag zouden geven.

Na een gelijkspel tegen Krimpen V1 en een overwinning op Krimpen V2 mocht Spijkenisse V1 zich trotse (gedeeld) koploper noemen in klasse 1A van de viertallencompetitie.
Grote vraag was of dit ook zo zou zijn na de topper op vrijdag 29 maart tegen Charlois Europoort V1.
We hadden het thuisvoordeel, een tot op het bot(h) gemotiveerd team (vooral Ismaël die met stip op de KNSB ratinglijst is binnengekomen met een rating van 2017, dat is heel andere koek dan de 1200 die de afgelopen maanden achter zijn naam stond)
Er was weer een betrouwbare wedstrijdleider in de persoon van duizendpoot en één van steunpilaren van de vereniging Werner Hubner, zodat niets een leuke en spannende wedstrijd in de weg stond.
Voorwaarde was natuurlijk wel dat er ook een tegenstander zou zijn en die lieten nog wat op zich wachten, maar druppelden één voor één binnen met als laatste, invaller en oude bekende (voor mij uit mijn korte Shell schaakperiode) Ruud Kok.
Altijd verrassend met welke spelers Charlois Europoort in het strijdperk treedt, ik had me geestelijk voorbereid op Julian van Overdam en/of Michel de Wit, maar dat bleek dit keer mee te vallen.
Na het fluitsignaal van referee Werner werden de klokken in werking gezet en kon de strijd beginnen.   

Na in de vorige ronde een spannend gelijkspel te hebben behaald tegen Krimpen aan den IJssel V1, mochten we op maandag 28 maart al weer in het strijdperk treden tegen een team van Krimpen aan den Ijssel. Dit keer tegen het op papier iets minder sterke tweede viertal.
Krimpen heeft weer een nieuwe speellocatie in het plaatselijk bowling en partycentrum, goed voor de geestelijke flexibiliteit voor teamleider Erik die ook nu weer de weg een beetje kwijt was.
Een groot deel van het team was ruim op tijd aanwezig zodat bewonderend gekeken kon worden naar alle “Strikes” en “Spares” die werden gegooid.
Ik vroeg me af met hoeveel “Strikes” en “Spares” wij aan het  eind van de avond naar huis zouden gaan of dat we in de goot terecht zouden komen…..

Iets na achten waren wij gelukkig compleet en konden de klokken in werking worden gezet. Een bijzonder geroutineerd team was onze tegenstander: Peter Glissenaar, Joop Huijzer, Henny (“waar is Désiree?”) Versteeg en Hans van NIeuwenhuizen zijn schakers die ik al zo’n 45 jaar ken. Qua gemiddelde rating ongeveer gelijk aan ons, want de startrating van 1200 van Ismaël is natuurlijk veel en veel te laag, maar wel verwarrend voor de tegenstander.

Opvallend dit keer was dat de resultaten op de borden netjes op volgorde van de bordvolgorde verliepen.

Op 18 maart 2022 stond voor Spijkenisse V1 de 4e ronde van de Viertallencompetitie op het programma. Beetje vreemd, want het was pas onze 1e wedstrijd, maar we hebben al gekkere dingen meegemaakt in het coronatijdperk.

Lekker thuis in de Boekenberg, met Alex van der Most als betrouwbare wedstrijdleider en ook nog een wedstrijd van Spijkenisse V2 wat voor een echte wedstrijdsfeer in de speelzaal zorgde!
Onze tegenstander was het sterke 1e viertal van Krimpen aan den Ijssel, al hadden ze één kanon (Harold van Dijk) thuis gelaten. Toch was het team met routinier Stefan Tabak en drie aanstormende jeugdspelers zeker geen “piece of cake” te noemen.

Het eerste resultaat werd door onze “coming man” Ismaël Woudt op het scorebord gezet. En het was gelijk de beste partij van de avond, naar mijn mening.
In een scherpe opening dreigde er van alles, maar toen de kruitdampen waren opgetrokken had Ismaël een vrije b-pion. Met wat tactische “trucs” wist hij die te behouden en zelfs nog meer pionnen te winnen totdat zijn tegenstander het genoeg vond:

Na een hele lange winterstop, door het oneven aantal teams waren we ook nog eens een ronde vrij, kon Spijkenisse V1 op vrijdag 21 februari weer proberen de winnende draad op te pakken tegen Charlois Europoort V2, thuis in de Boekenberg.
Op de spelerslijst van Charlois Europoort staan heel veel spelers en je weet nooit wie er op het wedstrijdformulier komt te staan en ook dit keer was de opstelling weer verrassend. Zo was de sterke Julian van Overdam weer eens van de partij, een leuke uitdaging voor Ricardo.

Ons team heeft een zeer stabiele samenstelling: degelijke en op een kans wachtende Ricardo, onvoorspelbare routinier Erik als speler/teamleider, aanvalslustige en altijd op winst spelende Rob en tot slot theoretisch goed onderlegde Richard.
Op ratingpapier waren wij de underdog (Elo 2000 tegen Elo 2045), maar onze teamgeest compenseerde dat in ruime mate zodat we met goede moed de strijd aangingen.

Speellokaal was de markante Grote Kerk, gebouwd in 1901 nadat het vorige kerkgebouw afbrandde na een blikseminslag. En met een indrukwekkende megagrote overkoepelde (koude) kerkzaal, waar je elke keer van kon genieten als je vanuit de hete speelruimte naar de (warme) gastvrije barruimte aan de andere kant van de kerk een consumptie ging halen of naar de koude WC moest om stoom af te blazen.
Maar genoeg cultureel en sociaal gepraat, we kwamen daar natuurlijk om te schaken!

Beide teams traden aan met hun basisopstelling en daardoor was er sprake van een groot ratingverschil. Meer dan 200 punten moest toch zeker leiden tot een duidelijke overwinning, maar legde anderzijds toch ook weer enige druk op de “Spijkenisser” matadoren.

Het eerste volle punt werd binnengebracht door Rob met wit die een zeer bekende opening tegen zich kreeg (speelt hij zelf ook wel). Zijn tegenstander nam heel veel tijd om een actie op de damevleugel op touw te zetten, terwijl Rob eenvoudig door het midden een vernietigende pionnenopmars in gang zette. Hij miste een paar geniale zetten (o.a. 17.  Pxf7!) en op het eind had hij het mat van Anastasia op het bord kunnen brengen, maar hij nam genoegen met materiaalwinst. Ruim voldoende voor de overwinning.



Een beetje verrassend was dat Ricardo met wit de stand op 2-0 bracht. Niet omdat hij won, maar omdat ik zelf hoopte snel klaar te zijn (niets was minder waar).
Toch ging het in de opening niet echt gemakkelijk voor Ricardo. Ook hij kreeg zijn eigen opening tegen zich en zijn tegenstander speelde razendsnel en goed en bouwde een groot tijdsvoordeel op.
Toen een groot deel van de stukken geruild werden kwam het ratingverschil toch al rap naar boven drijven. De zwarte  koning ging op avontuur naar f5, wat leidde tot kwaliteitsverlies. De technische afwerking was Ricardo wel toevertrouwd.



Kon ik (Erik)  in de vorige ronde tegen Krimpn aan den Ijssel al met mazzel een remisestelling winnen, ook deze avond lukte me dat weer.
En de partij begon nog wel zo goed. Met mijn vertrouwde inferieure zwarte openingsvariant (Stellingswaardering -1 volgens Stockfish, maar ik blijf er mee scoren) kreeg ik al gauw een pion kado van mijn tegenstander.
Met een aardig trucje, al zeg ik het zelf (18…Ld4!) won ik er nog één en de rest is techniek dacht ik weer ten onrechte.
Mijn tegenstander rechtte zijn rug, haalde alles uit de kast met toren en paard en wist met een beetje hulp van mijn kant zelfs een remiseachtig toreneindspel te bereiken. Jammer voor hem deed hij toen weer een slechte zet, waarna ik alsnog het volle punt naar mij toe kon trekken.
Tijd voor een straftraining “Winnen van gewonnen stellingen”, wie geeft me die?



Tot slot wist Richard met zwart de perfecte score op het wedstrijdformulier te brengen. Hij kwam ook twee pionnen voor te staan, gaf er één weer terug, maar speelde het eindspel toen voortreffelijk en gecontroleerd naar winst.
Hij paste de schaakprincipes perfect toe: Stukken ruilen als je voor staat, koning activeren in het eindspel en de activiteit van je tegenstander zo veel mogelijk inperken:



De gedetailleerde resultaten:

   Overschie V1           1793 - Spijkenisse V1         2000 0  - 4
1. Marcel Terluin         1923 - Ricardo Klepke         2264 0  - 1
2. Hans Doornheim         1811 - Erik Both              2165 0  - 1
3. David van der Vloed    1730 - Rob Kalkman            1862 0  - 1
4. Serge Erdtsieck        1708 - Richard Koopman        1709 0  - 1

Door deze overtuigende zege staan we op bordpunten op de eerste plaats, maar we moeten de twee sterke Charlois Europoort teams en Dordrecht nog krijgen:
   Viertallen 1A         N Mp Bp 1  2  3  4  5  6  7
1. Spijkenisse V1        2 4  7  x  .  .  3  .  .  4
2. Charlois Europoort V1 2 4  6  .  x  .  .  3½ 2½ .
3. Dordrecht V1          1 2  2½ .  .  x  .  .  2½ .
4. Krimpen a/d IJssel V1 2 1  3  1  .  .  x  2  .  .
5. Charlois Europoort V2 2 1  2½ .  ½  .  2  x  .  .
6. Erasmus V1            2 0  3  .  1½ 1½ .  .  x  .
7. Overschie V1          1 0  0  0  .  .  .  .  .  x

In de derde ronde zijn we vrij, op 21 februari (2020 al weer) komt Charlois Europoort V2 op bezoek in de Boekenberg. Ik ben benieuwd hoe we deze test zullen doorstaan!