Inloggen

Inloggen

In deze laatste weken is de interne competitie afgesloten.
Met de significante mogelijkheid dat er volgend seizoen nogal wat wijzigingen plaatsvinden, leek het mij een idee om een laatste artikel te maken over de afgelopen periode.

Het snelschaken/snelschuiven was het eerste evenement dat daarbij besproken moet worden. Er waren helaas zeer weinig deelnemers, vooral in de hoogste groep, waardoor er in de hoogste groep ook maar 5 rondes gespeeld werden.
De kampioen van vorig jaar, Fabian van Buuren, was er wel om zijn titel te verdedigen. Echter moest hij genoemen nemen met de 2e plaats met een score van 6,5 van de 10.
In zijn plaats is dit jaar Erik Both de snelschaakkampioen van SV Spijkenisse. Met een score van 7,5 van de 10.

Voor het snelschuiven deden er ook een paar jeugdleden mee. Naast de gebruikelijke namen zoals Mane Reljic en Steef Peek. In deze groep werd er gewoon 7 rondes gespeeld.
Echter was het wel degelijk de jeugd die er met de prijzen vandoor gingen. Pascalle Monteny werd tweede met een score van 5,5 van de 7.
Maar de extra deelnemer uit de jeugdcompetitie die (nog?) niet meespeelt met de senioren interne competitie ging er met de hoofdprijs vandoor. Vinh Nyugen Quang won het snelschuiven met een score van 6,5 van de 7.

De tweede competitie die ten einde kwam was de knock-out competitie. Hoewel hij goed begon, kwam er klad in in de maanden december/januari/februari toen verschillende spelers opeens niet meer konden spelen of afspraken niet nakwamen. Hierdoor werden enkele partijen (helaas) niet gespeeld en in plaats daarvan volgde reglementaire doorschuivingen.
Toen de rook eenmaal was opgetrokken en de laatste 8 bekend waren, ging het echter wel weer hard. Uiteindelijk speelde Ricardo Klepke en Daniël Zevenhuizen tegen elkaar in de finale op 21 juni. Ricardo won deze strijd en is knock-out kampioen.

En tot slot de interne competitie. Met aan de ene kant dramatische ontwikkelingen bovenaan en aan de andere kant spanningen onderaan.
Om bovenaan te beginnen: na een al matige wintercompetitie besloten heel veel spelers van de A-groep de zomercompetitie te laten schieten. Uiteindelijk waren er maar 3 (van de 13!) spelers die serieus meededen. Een recordaantal van 8 spelers speelde zelfs geen enkele ronde intern. Met zo weinig tegenstand stond Erik Both maar 1 partij af gedurende deze competitie en werd overtuigend eerste in de A-groep. Desondanks kwam hij echter niet bovenaan te staan in de algehele stand. De weerstand was daar te laag voor. Erik is wel de clubkampioen van 2019-2020, aangezien hij ook de wintercompetitie op zijn naam had geschreven.
Achter Erik werd vaste kracht Rob Kalkman tweede.

In de B-categorie waren er al iets meer spelers regelmatig op de been. Richard speelde bijna elke week en verloor maar 1 partij en werd hierdoor overtuigend kampioen.
Job werd tweede, mede dankzij zijn vele partijen, voor Djad Maes en Werner Hübner. Ook Ansh Jakhari mag hier genoemd worden als vijfde, waardoor er dus drie jeugdspelers in de top 5 van deze groep zaten.

De C-categorie was de categorie waar de meeste spanning in zat. Door de ratingindeling en een goede ratingstijging kwam Klaas Mol in de zomercompetitie in deze groep ten koste van Simon Schaffeld. Kon hij dit doortrekken?
Klaas kwam uiteindelijk op de 4e plaats terecht, maar het verschil met de nummer 1 was minder dan 100 punten. Voor de mensen die niet heel bedreven zijn in het keizersysteem: Dit is minder dan 1 winstpartij in punten.
Eerste werd Alex van der Most met vlak daarachter nieuw lid Ariton Debrliev. Ariton had de minieme voorsprong van 4 punten ten opzichte van de nummer 3, Jerry Sandifort.

De D-categorie was heel snel beslist. Simon Schaffeld had waarschijnlijk slechts een winterdip, want in de zomercompetitie reeg hij de overwinningen aanéén. Met maar liefst 10 van de 14 partijen als winstpartijen zat hij heel ruim boven alle anderen. Alleen drie spelers uit de C-categorie konden hem stoppen. Hij kwam hierdoor zelfs bovenaan de algehele stand. Echter is de combinatie-stand iets vertekend in verband met het feit dat niet iedereen tegen elkaar speelt.
De spanning was voornamelijk om plaats twee. Drie spelers lagen lang op schema om deze te pakken te krijgen. Jan Majoor werd uiteindelijk vierde, vlak achter Rienk Pluim die derde werd. Maar nummer twee (mede door het feit dat hij elke week speelde) was Mane Reljic.

Als de geruchten op de wandelgangen kloppen krijgen wij een meerderheid voor de nieuwe opzet van de interne competitie. Hopelijk zullen hierdoor ook bovenaan weer meer gevechten te zien zijn. Dit seizoen heeft in elk geval de zwakte laten zien van de huidige opzet. Toch hoop ik dat eenieder die wel meespeelde het ook leuk heeft gevonden. En wij zien elkaar weer terug in de start van de wintercompetitie nieuwe of oude stijl op 6 september.
Tot die tijd is er elke vrijdag het Zomerschaak waar iedereen weer de keuzevrijheid heeft om aan mee te doen per week.