Inloggen

Inloggen

Op donderdag 19 mei mochten we in de laatste ronde van de RSB-viertallencompetitie op bezoek bij onze buren in Hoogvliet, oftewel Ashtapada V1. Veel oude bekenden in de speelzaal zoals oud-penningmeester Ben Spijkers en Jaap Brokaar en zelfs achter het bord bij de tegenpartij Paul de Freytas, die natuurlijk eigenlijk bij Spijkenisse zou moeten spelen.
En we hadden in de persoon van Rienk Pluim dit keer een heuse supporter (geen hooligan), die in de loop van de avond zelfs een “broodje” bal bij Ismaël kwam bezorgen. Hartstikke goed Rienk, dank voor je steun!

Aangezien wij bovenaan stonden en onze concurrent Krimpen aan den Ijssel V1 twee matchpunten achterstond met een extra wedstrijd te spelen, was de opdracht van teamleider Erik duidelijk: Winnen! En bij voorkeur met zo hoog mogelijke cijfers omdat bij gelijk eindigen de bordpunten de doorslag zouden geven.

Na een gelijkspel tegen Krimpen V1 en een overwinning op Krimpen V2 mocht Spijkenisse V1 zich trotse (gedeeld) koploper noemen in klasse 1A van de viertallencompetitie.
Grote vraag was of dit ook zo zou zijn na de topper op vrijdag 29 maart tegen Charlois Europoort V1.
We hadden het thuisvoordeel, een tot op het bot(h) gemotiveerd team (vooral Ismaël die met stip op de KNSB ratinglijst is binnengekomen met een rating van 2017, dat is heel andere koek dan de 1200 die de afgelopen maanden achter zijn naam stond)
Er was weer een betrouwbare wedstrijdleider in de persoon van duizendpoot en één van steunpilaren van de vereniging Werner Hubner, zodat niets een leuke en spannende wedstrijd in de weg stond.
Voorwaarde was natuurlijk wel dat er ook een tegenstander zou zijn en die lieten nog wat op zich wachten, maar druppelden één voor één binnen met als laatste, invaller en oude bekende (voor mij uit mijn korte Shell schaakperiode) Ruud Kok.
Altijd verrassend met welke spelers Charlois Europoort in het strijdperk treedt, ik had me geestelijk voorbereid op Julian van Overdam en/of Michel de Wit, maar dat bleek dit keer mee te vallen.
Na het fluitsignaal van referee Werner werden de klokken in werking gezet en kon de strijd beginnen.   

Op donderdag 21 april stond al weer de 5e en laatste wedstrijd van dit door corona gemankeerde RSB-seizoen op het programma, uit tegen kampioenskandidaat Fianchetto uit Schiedam.
Zelf stonden we op de laatste plaats en omdat sv Erasmus de week ervoor min of meer verrassend had gewonnen van een niet op zijn sterkst opgekomen Charlois Europoort moesten we 8,5 bordpunten scoren om deze plaats te verlaten. Met slechts 8 borden natuurlijk een onmogelijke opgave.
Toch wilden we onze huid zo duur mogelijk verkopen om dit tegenvallende seizoen nog enige glans te geven en om Fianchetto nog wat bibbers te bezorgen. Zij moesten namelijk winnen om verzekerd te zijn van de 1e plaats in de RSB-Hoofdklasse..
Iedereen was ruim op tijd aanwezig (fijn!), teamleider Erik (ik) was zelfs de laatste na een verfrissend fietstochtje van wel 10 minuten, zodat de wedstrijd op tijd kon beginnen.

Na drie nederlagen op rij kreeg het 1e RSB-achttal op vrijdag 25 maart in de Boekenberg de kans om de eerste wedstrijdpunten te behalen en de laatste plaats over te dragen aan Erasmus.
Maurits van der Linde was (fijn voor hem, jammer voor het team) op vakantie, maar in de persoon van Job Verheul was een goede vervanger gevonden. En de wedstrijdleiding lag in de bekwame handen van alleskunner Eric de Lange.
Eramus leek op papier meer invallers te hebben, maar in deze door corona versnipperde competitie weet je (ik) niet helemaal meer zeker wat de basis is of is geweest.
Afijn, gezien de nagenoeg gelijke ratinggemiddeldes leek een spannende strijd in het verschiet te liggen!

Na in de vorige ronde een spannend gelijkspel te hebben behaald tegen Krimpen aan den IJssel V1, mochten we op maandag 28 maart al weer in het strijdperk treden tegen een team van Krimpen aan den Ijssel. Dit keer tegen het op papier iets minder sterke tweede viertal.
Krimpen heeft weer een nieuwe speellocatie in het plaatselijk bowling en partycentrum, goed voor de geestelijke flexibiliteit voor teamleider Erik die ook nu weer de weg een beetje kwijt was.
Een groot deel van het team was ruim op tijd aanwezig zodat bewonderend gekeken kon worden naar alle “Strikes” en “Spares” die werden gegooid.
Ik vroeg me af met hoeveel “Strikes” en “Spares” wij aan het  eind van de avond naar huis zouden gaan of dat we in de goot terecht zouden komen…..

Iets na achten waren wij gelukkig compleet en konden de klokken in werking worden gezet. Een bijzonder geroutineerd team was onze tegenstander: Peter Glissenaar, Joop Huijzer, Henny (“waar is Désiree?”) Versteeg en Hans van NIeuwenhuizen zijn schakers die ik al zo’n 45 jaar ken. Qua gemiddelde rating ongeveer gelijk aan ons, want de startrating van 1200 van Ismaël is natuurlijk veel en veel te laag, maar wel verwarrend voor de tegenstander.

Opvallend dit keer was dat de resultaten op de borden netjes op volgorde van de bordvolgorde verliepen.

De RSB-spelers van Spijkenisse lijken wel semi-profs.
Na het opnieuw starten van de diverse competities is het spelen van twee wedstrijden in de week eerder regel dan uitzondering.
Maandag 21 maart moest er een viertal aantreden voor de 2e ronde van de RSB-Beker en wel tegen het combi-team van Barendrecht/IJsselmonde.
Dit keer bestond de selectie uit Wilmar Meijer, Rob Kalkman, Richard Koopman en Erik Both (teamleider, chauffeur, verslaggever en aftakelende 1e bordspeler).
Richard ging met eigen vervoer en Wilmar en Rob mee in de Both-Mobiel.